Καλώς ήρθατε στην OSHOLAND

Η Osholand είναι ένας Τόπος που εκφράζει το Όραμα του Όσσο για τον καινούργιο άνθρωπο και την καινούργια ανθρωπότητα. Η χώρα του homo novus. « Ο παλιός άνθρωπος πεθαίνει, και δεν υπάρχει λόγος να τον βοηθήσουμε να επιβιώσει πλέον. Ο παλιός άνθρωπος είναι ετοιμοθάνατος: μην θρηνείς γι΄αυτόν, βοήθησέ τον να πεθάνει. Γιατί μόνο με τον θάνατο τού παλιού μπορεί να γεννηθεί ο καινούργιος. Η παύση του παλιού αποτελεί την αρχή τού καινούργιου.
Ο άνθρωπος έχει ζήσει έως τώρα όχι αληθινά, όχι αυθεντικά΄ ο άνθρωπος έχει ζήσει πολύ ψεύτικη ζωή. Ο άνθρωπος έχει ζήσει με μεγάλη παθολογία, ο άνθρωπος έχει ζήσει με μεγάλη αρρώστια. Και δεν υπάρχει λόγος να ζούμε με αυτή την παθολογία΄ μπορούμε να βγούμε από τη φυλακή, γιατί τη φυλακή τη φτιάξαμε με τα ίδια μας τα χέρια. Βρισκόμαστε μέσα στη φυλακή επειδή έχουμε αποφασίσει να βρισκόμαστε μέσα στη φυλακή γιατί έχουμε πιστέψει ότι η φυλακή δεν είναι φυλακή αλλά σπίτι μας».

Το μήνυμα του Όσσο προς την ανθρωπότητα είναι: « φτάνει πια. Αφυπνίσου! Δες τι έχει κάνει ο άνθρωπος στον ίδιο τον άνθρωπο. Μέσα σε τρεις χιλιάδες χρόνια ο άνθρωπος έχει κάνει πέντε χιλιάδες πολέμους. Δεν μπορείς να την πεις υγιή αυτή την ανθρωπότητα. Και μόνο καμιά φορά εδώ κι εκεί άνθισε κάποιος Βούδδας. Αν μόνο καμιά φορά δίνει μέσα στον κήπο λουλούδια κάποιο φυτό, και κατά τα άλλα, όλος ο κήπος μένει δίχως λουλούδια, θα τον πεις κήπο αυτόν; Κάτι πολύ βασικό έχει πάει στραβά. Κάθε άνθρωπος γεννιέται για να γίνει Βούδδας: τίποτε λιγότερο από τούτο δεν πρόκειται να σε ικανοποιήσει».
Γίνε και εσύ πολίτης της Osholand και ενσάρκωσε το μήνυμα της Πνευματικής Αφύπνισης.

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2012

Για να πετάξεις θέλεις δυο φτερά



Οι επαγγελματίες σαν κι εμένα χρησιμοποιούμε πολύ την ευφυΐα μας, τόσο πολύ μάλιστα που τείνουμε να κοιτάμε τη ζωή μόνο μέσω της διάνοιας, αρνούμενοι έτσι κάθε άλλο μέσο προκειμένου να το κάνουμε αυτό. Αυτό συνήθως κάνει τη ζωή βαρετή και θαμπή και της αφαιρεί τη λάμψη της.

΄΄Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι η χρήση υπερβολικής ευφυΐας αλλά η μη-χρήση τού συναισθήματος. Το συναίσθημα αγνοείται εντελώς στον πολιτισμό μας κι έτσι χάνεται η ισορροπία και αναπτύσσεται μια μονόπλευρη προσωπικότητα. Αν χρησιμοποιείται και το συναίσθημα, τότε δεν υπάρχει ανισορροπία.

΄΄Η ισορροπία μεταξύ συναισθήματος και ευφυΐας πρέπει να διατηρείται στην σωστή αναλογία΄ διαφορετικά αρρωσταίνει όλη η προσωπικότητα. Είναι ακριβώς σαν να χρησιμοποιείς το ένα μόνο πόδι. Μπορεί να συνεχίσεις να το χρησιμοποιείς, αλλά δεν πηγαίνεις πουθενά΄ απλώς κουράζεσαι. Πρέπει να χρησιμοποιηθεί και το άλλο πόδι. Το συναίσθημα και η διάνοια είναι σαν δυο φτερά: όταν χρησιμοποιούμε μόνο το ένα φτερό, το αποτέλεσμα θα είναι η απογοήτευση. Τότε δεν πετυχαίνουμε ποτέ την μακαριότητα που έρχεται όταν χρησιμοποιούμε και τα δυο φτερά ταυτόχρονα, με ισορροπία και αρμονία.


΄΄Μην φοβάσαι ότι χρησιμοποιείς υπερβολικά την διάνοια. Μόνο όταν χρησιμοποιείς την ευφυΐα, αγγίζεις τα βάθη΄ μόνον εκεί ενεργοποιούνται οι δυνατότητές σου. Διανοητική εργασία δεν σημαίνει ότι χρησιμοποιείται η ευφυΐα σου. Η διανοητική εργασία είναι μόνο επιφανειακή΄ δεν αγγίζει κανένα βάθος, δεν υπάρχει καμιά πρόκληση. Αυτό προκαλεί πλήξη΄ δημιουργεί έργο που δεν είναι απολαυστικό. Η απόλαυση έρχεται πάντα όταν υπάρχει πρόκληση για την ατομικότητά σου και πρέπει να αποδείξεις την αξία σου και να ανταποκριθείς στην πρόκληση. Οταν δέχονται πρόκληση, η ευφυΐα ή το συναίσθημα δημιουργούν και τα δυο τη δική τους μακαριότητα.


΄΄Ενας άνθρωπος είναι σχιζοφρενής αν λειτουργεί μόνο ένα μέρος της προσωπικότητάς του και το άλλο είναι νεκρό. Τότε ακόμη και το μέρος που λειτουργεί δεν θα λειτουργεί πραγματικά καλά, γιατί θα είναι εξουθενωμένο. Η προσωπικότητα αποτελεί ολότητα΄ δεν έχει καμιά απολύτως διαίρεση. Για την ακρίβεια, η όλη προσωπικότητα είναι ενέργεια που κυλά. Οταν χρησιμοποιείται η ενέργεια με λογικό τρόπο, γίνεται ευφυΐα, και όταν δεν χρησιμοποιείται με λογικό αλλά με συναισθηματικό τρόπο, γίνεται η καρδιά. Είναι δυο ξέχωρα πράγματα αυτά΄ πρόκειται για την ίδια ενέργεια που κυλά μέσω δυο διαφορετικών διαύλων.


΄΄Οταν δεν υπάρχει καθόλου καρδιά αλλά μόνο διάνοια, δεν μπορείς να χαλαρώσεις ποτέ. Χαλάρωση σημαίνει ότι τώρα η ίδια ενέργεια μέσα σου λειτουργεί μέσα από ένα διαφορετικό δίαυλο. Χαλάρωση δεν σημαίνει ποτέ μη-λειτουργία, σημαίνει λειτουργία σε άλλη διάσταση. Τότε η διάσταση που έχει υπερφορτωθεί χαλαρώνει.


΄΄Ο άνθρωπος που ακολουθεί συνεχώς διανοητικές επιδιώξεις, δεν χαλαρώνει ποτέ. Δεν διοχετεύει την ενέργεια του σε άλλη διάσταση, κι έτσι ο νους του λειτουργεί συνεχώς μόνο σε μια διάσταση χωρίς να υπάρχει λόγος. Αυτό δημιουργεί πλήξη. Σκέψεις κι άλλες σκέψεις έρχονται και φεύγουν΄ η ενέργεια διαχέεται, πάει χαμένη. Δεν μπορείς να την απολαύσεις΄ αντίθετα, θα απογοητευτείς και θα απηυδύσεις με αυτό το ανώφελο φορτίο. Αλλά ο νους, ή η διάνοια, δεν είναι αυτός που φταίει. Επειδή δεν έχεις προσφέρει μια εναλλακτική διάσταση, επειδή δεν έχει άλλη πόρτα ανοικτή μπροστά της, η ενέργεια περιστρέφεται συνεχώς μέσα σου.


΄΄Η ενέργεια δεν μπορεί ποτέ να είναι στάσιμη. Ενέργεια σημαίνει εκείνο που δεν είναι στάσιμο, εκείνο που κυλά συνεχώς. Χαλάρωση δεν σημαίνει ενέργεια που είναι στάσιμη ή που κοιμάται΄ από επιστημονική άποψη, χαλάρωση σημαίνει ότι τώρα η ενέργεια κυλά μέσα από άλλο δίαυλο, από άλλη διάσταση΄ έχει μπει σε ένα άλλο δωμάτιο.


΄΄Παρόλο όμως που μπορεί να είναι διαφορετικό το δωμάτιο, αν δεν είναι το ακριβώς αντίθετο τού δωματίου όπου βρισκόσουν πριν, ο νους δεν θα χαλαρώσει. Για παράδειγμα, αν δουλεύεις πάνω σε ένα επιστημονικό πρόβλημα, τότε μπορείς να χαλαρώσεις διαβάζοντας ένα μυθιστόρημα. Η δουλειά είναι διαφορετική: αν ασχολείσαι με ένα επιστημονικό πρόβλημα, είσαι δραστήριος, σε πολύ αρσενική διαδικασία, ενώ αν διαβάζεις ένα μυθιστόρημα, είσαι παθητικός, πράγμα που είναι πολύ θηλυκή διαδικασία. Παρόλο που χρησιμοποιείς τον ίδιο νου, θα χαλαρώσεις, επειδή χρησιμοποιείται το αντίθετο άκρο τού νου. Δεν λύνεις τίποτε, δεν είσαι δραστήριος΄ είσαι απλώς αποδέκτης, λαμβάνεις κάτι. Η διάσταση είναι η ίδια, εκτός από το ότι αρχίζεις να χρησιμοποιείς το συναίσθημα, το αντίθετο άκρο.


Κατά τον ίδιο τρόπο, όταν αγαπάμε, δεν συμμετέχει καθόλου η διάνοια. Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: το μη λογικό μέρος της προσωπικότητάς μας αρχίζει να δρα. Η ευφυΐα πρέπει να εξισορροπείται από την αγάπη και η αγάπη πρέπει να εξισορροπείται από την ευφυΐα. Κατά κανόνα, την ισορροπία αυτή δεν την βλέπεις πουθενά.


΄΄Αν είναι κανείς ερωτευμένος και αρχίσει να αμελεί κάθε διανοητική ασχολία, θα δημιουργήσει πλήξη και αυτό. Ακόμη και η αγάπη μετατρέπεται σε ένταση, αν είναι υπόθεση όλου του εικοσιτετραώρου. Οταν χαθεί η πρόκληση, θα χαθεί και η απόλαυση: θα χαθεί το παιγνίδι και θα γίνει μόνο δουλειά. Το ίδιο πράγμα συμβαίνει όταν ένας διανοούμενος αμελεί την συναισθηματική πλευρά τής ύπαρξής του.


΄΄Τα δυο αυτά μέρη, οι δυο αυτοί πόλοι, πρέπει να βρίσκονται σε ιρορροπία, μόνο τότε γεννιέται το ενοποιημένο, ατομικό ανθρώπινο πλάσμα.΄΄

 
     The Great Challenge



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου